>
Me har det veldig godt. Det gode klimaet gjer at korkje me eller ungane treng ekstra klede når me skal ut (snarare tvert om). Me har ei god barnepike, og hushjelp som både vaskar opp og reingjer doen vår fleire gonger i veka. Utanfor er det sesong for både bananar, avocado, mandarin, mango, granateple, tomatar og pasjonsfrukt. Ein av Hanna sine nye hobbyar er å laga ferskpressa juice av sistnemde, noko me som er litt større ikkje takkar nei til.
Me har eit meiningsfullt arbeid der me tydeleg kan sjå resultata av det me held på med. Og det er massevis av folk som ber for oss kvar dag, noko me ofte kan merka.
Likevel: Me er slitne. Som de kanskje har lest før på bloggen, skal Tomas sannsynlegvis opererast til sommaren. Det er nyleg bestemt at me uansett avsluttar perioden vår til sommaren – minst eitt år tidlegare enn planlagt. Frå hausten av skal me byggja hus, og me treng arbeid og husvære i mellomtida.
Det er kort sagt mykje å tenkja på.
I tillegg har me siste veka hatt tre ungar med virus og feber i kroppen, toppa med trassalder, nye tenner og ein øyrebetennelse som slo ut i full blomst i går. Me har ikkje mykje å klaga over, men me er slitne.
I dag ville hushjelpa dela nokre bibelvers med oss, frå Salme 35:
«Herre, strid mot dei som strider mot meg, og kjemp mot dei som kjempar mot meg!»
Like etter mottok Inger Line ein SMS frå ein god venn i Noreg:
«Herren skal strida for dykk, og de skal vera stille.» (2Mos 14,14)
«Herren skal strida for dykk, og de skal vera stille.» (2Mos 14,14)
Tilfeldig? Neppe.
Me gler oss i alle fall til misjonærkonferanse og mykje påfyll heile neste veke.
